De vier hartverscheurende woorden

Posted on maart 14, 2020 by admin

4 woorden.

Er waren maar 4 woorden nodig om mijn grootste nachtmerrie uit te laten komen.
‘de leukemie is terug’.

Een simpele zin, die uitgesproken is binnen enkele seconden.
Het is een zin die je leven kapot kan maken, je hart kan breken.

Het zijn 4 woorden die de arts helaas heeft uitgesproken tegen me. De kanker is terug. Mijn beenmerg is voor 90% overgenomen door leukemie.

Even terug naar voor deze woorden.
Zoals jullie misschien is opgevallen heb ik een lange tijd niet geschreven. 

De afgelopen 3 jaar heb ik gevochten tegen één van mijn grootste vijanden. Mijn eigen lichaam.

Al sinds de middelbare school zit ik in de knel met mezelf. Met mijn lichaam. Ik ontwikkelde een eetstoornis.
Mijn eetstoornis werd mijn beste vriend. Hetgeen waar ik goed in was. Ik kreeg complimenten over dat ik aan het afvallen was. Ik voelde me veilig.

Nadat ik in 2015 de diagnose leukemie kreeg, moest ik beginnen met een hoge dosering prednison. Dit zorgde voor een gewichtstoename en heel veel honger. Ik vond dat zo moeilijk, dat ik steeds meer ging opletten wat ik at. Ik begon producten te schrappen. Hoewel ik enorme zin had in een chocolade reep, zocht ik ergens controle in. Ik at dan maar soep om zo ergens controle over te voelen.

Ik had het gevoel de controle kwijt te zijn. Ik moest mijn studie opzeggen, en ik had een lichaam die iedere minuut enorme fouten maakte in mijn beenmerg. Fouten die leukemie veroorzaakte. Fouten waar ik totaal geen controle over had.

Nadat ik een remissie bereikte, maar niet meer door kon gaan met de behandeling wegens andere lichamelijke problemen, zocht ik steeds meer controle in mijn gewicht en het eten. Mijn eetstoornis sloeg om naar Anorexia.

Het ging snel bergafwaarts en ik ging in behandeling om tegen mezelf te vechten.

Na 2 jaar poliklinisch behandeld te zijn, en 3 opnames te hebben gehad op open afdelingen, ben ik de afgelopen 6 maanden opgenomen geweest op de HC. Een gesloten afdeling voor mensen met een eetstoornis. Hier heb ik hard gevochten voor gewichtsherstel en hard gevochten tegen mijn eigen hoofd.

Ik bleef echter leven in angst. Angst dat de leukemie terug zou komen. De angst was zo groot, dat ik me nooit durfde in te schrijven voor mijn oude opleiding, omdat de vorige keer dat ik eraan begon, ik al snel de diagnose leukemie kreeg.

 Maar 4 jaar na de chemobehandeling, en na 5 maanden opname op de gesloten afdeling besloot ik ervoor te gaan. Ik schreef me weer in voor de opleiding verpleegkunde in de praktijk, en ik werd aangenomen!
Na een hoop uitzichtloze jaren, en jaren vol angst. Gaf ik het leven steeds meer een kans. Nog keihard vechtende tegen mijn eetstoornis, durfde ik weer een beetje vooruit te kijken.

Totdat ik steeds meer klachten kreeg.. Totdat ik zelf al een fout voorgevoel had. Tot de dag dat de arts zei dat de leukemie helaas terug is.

Bam.. Daar ging mijn toekomst. Daar ging mijn opleiding, mijn hoop.

De woorden braken me. De woorden lieten mijn wereld even stil staan.

Mijn toekomst in de knel gegooid. Mijn leven onzeker.

Veel onzekerheid mbt het behandelen van de leukemie. Want veel mogelijkheden zijn er niet door mijn andere medische aandoeningen.
Het enige wat een goede optie is, is een CAR-T cell behandeling. Een relatief nieuwe behandeling die kan worden gegeven als iemand de leukemie voor de derde keer terug krijgt, of al een stamceltransplantatie van een donor heeft gehad. Wat bij mij helaas niet het geval is. Het klinkt gek om te zeggen helaas. Maar doordat de leukemie bij mij nu voor de 2e keer terug is, en ik niet in aanmerking kom voor een stamceltransplantatie van een donor, voldoe ik niet aan de criteria voor de CAR-T behandeling.

Wat dit precies inhoudt, en wat het plan nu wordt, hoor ik dinsdag. 

Ik hou jullie op de hoogte.

Liefs,

Melissa

4 Comments

  • Chantal maart 14, 2020 at 6:24 pm

    Lieve Melis,
    Wat schrijf je pakkend en wat een rollercoaster.
    Van dichtbij zie ik waar je inzit en hoe je je erdoor heen slaat. Dapper en met volle angst vooruit. Je humor brengt lucht, je spontane aard zorgt dat mensen graag om je heen zijn.
    En blijven.
    Er staat je weer, ja weer, en flinke strijd te wachten.
    Een onzekere zware tijd.
    Ik hoop dan ook dat je zal voelen hoeveel mensen er om je heen zijn om je daarbij te steunen en gezelschap te houden.
    Ik ben er ook vóór je, je bent me dierbaar in deze korte tijd geworden. Dat effect heb jij op mensen.

    Je schrijft mooi pakkend, met je nieuwe Mac hoop ik hier nog veel van je te lezen en wie weet ooit in boek vorm……

    Reply
  • Francien april 30, 2020 at 5:10 pm

    Hallo Melissa,
    Ik zag je bij hart in actie. Ging meteen naar je site maar dat deden er meer, want doorklikken ging niet.
    Mijn zoon is 1 jaar ouder dan jou. Ook hij heeft kanker, niet geneesbaar. Na een fikse buikvliesontsteking kreeg hij te horen dat hij uitbehandeld was omdat er nieuwe uitzaaiingen in het buikvlies zaten. Maar eenmaal thuis begon hij weer met eten en dat ging wonderbaarlijk goed, geen extra pijn. Dus afgelopen week is hij in de scan gegaan en krijgen we volgende week de uitslag of hij toch nog in aanmerking komt voor chemo.
    Hou je taai en vlog ze😎.
    Ik blijf je volgen, eindelijk een lotgenootje van mijn zoon.
    Sterkte
    Francien

    Reply
  • Sien april 30, 2020 at 7:16 pm

    Hallo Melissa
    Wat moet ik zeggen ?
    Ik heb je verhalen gelezen
    Wat ben jij ontzettend moedig
    Zo veel vreselijks mee moeten maken
    Al die angsten
    Wat knap dat jij dat allemaal zo goed kunt verwoorden
    Ik heb diep respect voor je meissie
    Ik ben een vrouw van 64.en al bang voor alleen het woordje
    Somige mensen zijn zo .hoe noem ik het groots.moedig
    Ik wens je heel veel sterkte
    En hoop dat er iets op je pad komt wat werkt
    Ik zag je gisteren bij Wendy van dijk
    Heel veel groetjes en liefs voor jou ..en je moeder En broertje
    En oma..ook hun zitten in de hel nu..
    Liefs en tot horens
    Sien

    Reply
  • Des juni 20, 2020 at 3:35 pm

    Wat een kracht
    Wat is kanker
    een kutbeest
    Melissa je leeft
    voor altijd
    voor iedereen die jou leest

    Reply

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

X
%d bloggers liken dit: