Over mij

Hoi hoi, en welkom op mijn blog! Ik ben Melissa en ik ben 24 jaar! Schrijven is een van mijn passies, door middel van schrijven kan ik namelijk alles kwijt. Het is mijn uitlaatklep.

Dit is al zo sinds mijn 10e, toen werd ik namelijk ziek. Ik heb meerdere chronische aandoeningen en heb al heel wat meegemaakt in het ziekenhuis. Ik werd vaak buitengesloten op diverse scholen omdat ik het ‘zieke’ meisje was, het meisje dat niet mee kon gymmen en die vaak in het ziekenhuis was. De meeste mensen zagen mij als ‘anders’, of zelfs als ‘afwijkend’. Ik heb het zwaar gehad, maar ondanks alle tegenslagen ging ik mijn droom realiseren, namelijk verpleegkunde studeren.

Ik voelde me voor het eerst in mijn leven thuis op een school en dan heb ik het nog niet eens over stage, want ik liep stage in het ziekenhuis. Ja! Ik droeg een wit pak, wat voelde dat geweldig. Ik werd met de dag verliefder op het beroep. Ik vond het leren geweldig, leren over het menselijk lichaam, de ziekten die kunnen ontstaan en alle behandelingen. Het stage lopen vond ik prachtig, maar ook heftig. Ik kon mensen helpen, verzorgen en meteen veel in de praktijk leren. Ik kon mensen steun bieden, want ik wist zelf al hoe het was om in het ziekenhuis te liggen. Mensen ondersteunen, helpen in een zware en vaak onzekere periode, de dankbare glimlach van patiënten als je alleen al even vroeg hoe iemand geslapen had. Het gaf me zo’n goed gevoel. Natuurlijk was het wel erg zwaar om te zien hoeveel leed en pijn de patiënten soms hadden, en hoe angstig/eenzaam zij zich voelden.

Ik was een vrolijk meisje en zat vol energie en leven. Ik genoot van de kans om verpleegkunde te studeren. Ik genoot (ondanks mijn ziekten) van het leven! De zon scheen eindelijk voor mij.Totdat ik steeds meer gekke klachten kreeg en heel erg ziek werd. Al snel kreeg ik op 4 februari 2015 (wereldkankerdag) de diagnose ‘Acute lymfatische leukemie’, dit is bloedkanker. Ik werd meteen voor 6 weken opgenomen en kreeg zware chemokuren. Deze behandeling zou in totaal 3 jaar gaan duren. 4 februari 2015, de dag dat mijn oorlog tegen het monster, dat ze kanker noemen, begon.

Met mijn blog wil ik jullie meenemen in het leven van iemand die leeft met de gevolgen van kanker en de onzekerheid dat het met zich meebrengt. Ik wil jullie een echte kijk in het leven geven. De ups, maar ook de downs. Want die zijn er zeer zeker. Die downs zijn niet altijd even mooi. De meeste mensen hebben een ideaal beeld in hun hoofd, dat mensen na de behandeling voor kanker hun leven weer kunnen oppakken en alles weer geweldig is. Maar de realiteit is helaas heel anders. Dat wil ik jullie door middel van mijn blog laten lezen. Want hoe is het nou echt om jong te zijn en kanker te hebben? Wat is de realiteit? Kanker staat vaak voor kaal zijn, erg ziek zijn, maar wat komt er nog meer bij kijken? Wat voor gevolgen heeft de ziekte nog meer? Maar ook gaan we terug kijken op verhalen uit de periode dat ik nog volop werd behandeld. Hoe ik wist dat er iets mis was, hoe de diagnose is gesteld, de opnames, chemokuren, ruggenprikken, beenmergpuncties, complicaties, vrienden die je verliest, maar ook de verandering die je doormaakt als mens, want laten we eerlijk zijn; door de ziekte kanker verander je. Je leven zal nooit meer hetzelfde worden, want je leeft altijd met de lichamelijke en geestelijke gevolgen van de ziekte.

Ik verloor een deel van mezelf toen ik de woorden ‘je hebt acute leukemie’ te horen kreeg. Een deel van mezelf dat ik nooit terug zal krijgen. Maar tijdens de woorden ‘Je hebt acute leukemie’ ontstond er ook een nieuw deel van mezelf. Een strijder, een vechter. Ik ben zo veranderd als persoon, ik ben zoveel volwassener dan dat ik was, ik kijk anders naar de wereld en heb zo ontzettend veel geleerd. Ik heb veel geleerd over de wereld, over ziek zijn, de ziekte kanker, alle chemokuren en alles wat je in het ziekenhuis kunt leren. Maar ik heb ook ontzettend veel over mezelf geleerd. Je leert jezelf kennen op het moment dat je tegen jezelf moet vechten. Kanker is een monster, maar een monster dat binnenin je eigen lichaam is gecreëerd, je raakt het vertrouwen in je lichaam compleet kwijt, en om een kans te krijgen om dit monster te verslaan moet je de zwaarste oorlog in je leven gaan voeren. De oorlog tegen je eigen lichaam. Waarom doet mijn lichaam me dit aan? Is een vraag die regelmatig door mijn hoofd zweeft. Maar een vraag die helaas nooit beantwoord zal kunnen worden. Ondanks dat de diagnose leukemie een hele negatieve ervaring is wil ik het omzetten in iets positiefs. Ik wil met mijn ervaring en verhaal mensen helpen, mensen inspireren, lotgenoten steunen. Ik wil iets doen voor anderen. Ik wil jullie het leven laten zien door mijn ogen, mijn realiteit.

Onthoud, iedereen heeft zijn/haar eigen strijd, niet iedereen reageert hetzelfde op de behandeling en niemand gaat hetzelfde om met de ziekte, dit is echt mijn kijk op het leven, hoe ik erdoorheen ben gegaan en nog steeds ga. Dus ga mee op avontuur in mijn leven.

Welkom in mijn leven, mijn leven met kwaad bloed.

22 Comments

  • Judith Reerds oktober 20, 2017 at 12:32 pm

    Wow Melissa, goed geschreven! Ik heb bewondering voor je enorme bevlogenheid en wilskracht. Ondanks alles heb je steeds weer een doel gevonden om voor te gaan! Ik ga je volgen en gebruik jouw ervaringen om van te leren en door te geven. Maar vooral om te weten wat jij allemaal doorstaan hebt en wat dat met je doet. Heel veel succes met je blog.

    Reply
  • Jeremy v Tuil oktober 20, 2017 at 1:37 pm

    Ik bewonder je optimisme heel erg, heb je helaas nooit heel goed gekend, omdat ik in die tijd een ander soort strijd aan het voeren was. Maar ik volg je updates en hoop voor je dat alles ooit helemaal goed komt.

    Reply
    • Zeynep oktober 20, 2017 at 4:06 pm

      Lieve Melissa.
      Wauw echt mooi geschreven Melissa ik kreeg tranen in me ogen ik ben trots op jou toen wij 12 jaar toen wij ging samen leren gekent met jou we ging buiten samen kletsen en samen muziek luisteren vond ik met jou gezellig gehad met jou toen nu ben je ziek ik ben er voor jou klaar staan ik steun je je bent mijn best vriendin succes nieuwe blog ik wacht op 2 e blog. Groetjes van Zeynep ❤❤😘😘

      Reply
  • Marijn oktober 20, 2017 at 5:18 pm

    Oh lieve Melissa wat ben ik trots op jou! Heel veel dikke knuffels voor jou❤️

    Reply
  • GIRKE. december 5, 2017 at 10:29 pm

    Melissa, je bent een SUPER KANJER! De woorden die jij aan je ziekte/leven geeft zijn zo puur, zo bijzonder, maar ook zo oneindig verdrietig! Ik duim voor je, enwens je MOED en kracht!!😘

    Reply
  • Khue Khue juni 25, 2018 at 5:06 am

    Lieve Melissa,
    Wat een bijzonder levensverhaal zet je op papier.
    Daar is veel moed voor nodig! Ik heb echt veel bewondering voor je. Het leven valt niet mee vooral als je zoveel strijd in jezelf moet voeren. Juist omdat die strijd voor veel mensen moeilijk te snappen is maakt het je erg eenzaam. Ik spreek uit ervaring.
    Ik heb ook vanaf mijn jeugd een strijd gestreden die voor velen niet te begrijpen zijn. Maar I heb geleerd eruit wie ik werkelijk ben en vooral dat ik er nooit alleen voor sta! Ik wil je laten weten dat je er nooit alleen heb voor gestaan en er ook noooit alleen voor staat. Ik wens dat ik je dat gevoel kan overbrengen. Maar ik weet dat we allen een weg hebben om dat te
    Ontdekken. Ik zal altijd voor je blijven bidden. Weet dat je altijd in mijn hart zit. Ik heb paar keer jou bijzondere unieke jij mogen ervaren en jou indruk heeft mij nooit los gelaten. Ik ervaar een bijzonder kracht in je. Ik hou van je Melissa ❤️😘 Dat je ongeacht waar je ook bent en hoe je ook voelt altijd geliefd voelen🙏💗🙏 May you always feeling angels watching over you😇
    Veel liefs Khue Khue

    Reply
  • Gijs Beukhof maart 26, 2020 at 7:42 pm

    Heel veel sterkte!

    Reply
  • Sandra april 29, 2020 at 9:02 pm

    Sterkte heel veel sterkte

    Reply
  • Ingrid april 29, 2020 at 9:15 pm

    Ik ken jou niet maar vind je dapper en sterk. Ik ga alles lezen en je volgen. Heb gezien hoe je verrast bent door Wendy , vandaar dat ik een kijkje neem. Ik wrns jou en je fam. Veel sterkte en ga je verhalen volgen..xxx

    Reply
  • Paulien april 29, 2020 at 9:30 pm

    Hallo Melissa.
    Wat ben jij een stoere meid.
    Dank voor je blogs.
    Succes, lief Paulien X

    Reply
  • Claire april 29, 2020 at 9:52 pm

    Allereerst, chapeau voor je verhaal.
    Ik zelf vind de wereld oneerlijk en wreed, waarom krijgen jonge kinderen allerlei soorten kanker, waarom is het één wel te genezen en het andere niet.
    En ik altijd maar denken dat jongens aan leukemie overlijden en geen meisjes, doch door jouw verhaal kwam ik van een koude kermis thuis.
    En dan te bedenken dat je het de eerste keer overleefde, of als ik jouw woord mag gebruiken…het monster was verdwenen, wat zal jij je toen goed gevoeld hebben, samen met je ouders, jouw steun en toeverlaat.

    En nu….is jouw monster weer terug en blijft bij je wonen en is ook niet van plan om te verkassen.

    Ik hoop dat jouw leven lang verlengd mag worden en hoop stiekem dat ze snel iets vinden.

    Ik vind je sowieso erg dapper.

    Wens je veel succes toe met het maken van filmpjes en je vlog (blog), ga je sowieso volgen.

    ☘☘☘☘☘☘☘

    Reply
  • koos rompelaar april 29, 2020 at 10:09 pm

    ik wens Melissa en family en iedereen heel veel sterkte toe ik denk aan jullie

    Reply
  • Bambi april 30, 2020 at 6:13 am

    Hoi lieve meid,

    Ook ik ben opgegeven, net als jij. Mijn prognose 6 tot 8 maanden. Ik wil je graag vertellen wat ik deed, want ik leef inmiddels 6 jaar en 2 maanden. Zou je contact met me op willen nemen melissa? Misschien is wat ik doe ook iets voor jou.

    Reply
  • Cis Lathouwers april 30, 2020 at 6:47 am

    Goedemorgen Melissa
    Wat ben jij een kanjer ondanks alles toch willen knokken voor je leven een hele dikke💋en knuffel

    Reply
  • Ferry Visser april 30, 2020 at 9:01 am

    Hoi Melissa,
    Heel toevallig zapte we naar SBS 6 en zagen net zo toevallig jou in beeld met Wendy van Dijk, moeders, vlogcamera en je vriendin die het bezoek van Wendy had in geroepen.
    Ik kan mij voorstellen dat die ‘4 woorden ‘ enorm hard zijn binnengekomen.
    Na het programma heb ik direct je blog gezocht en gevonden. Helaas had de server er een kaartje aan gehangen dat er een overweldigend aantal bezoekers in een korte tijd ervoor hadden gezorgd dat de site tijdelijk offline was.
    Nu dus weer wel en heb ik heel veel over jou gelezen.
    Het verbaast mij wel dat ik maar 6 reacties te lezen zijn en de laatste is uit het jaar 2018!
    Maar goed, ik vermoed – en hoop – dat dit aantal heel snel zullen toenemen. Je verdient het.
    Ik wens je – maar ook al je dierbaren – heel veel sterkte, maar ik weet inmiddels wel dat je sterk genoeg bent om zo lang mogelijk je ‘dingen’ te kunnen doen.

    Groetjes Ferry

    .

    Reply
  • Miranda april 30, 2020 at 9:27 am

    Wat een mooi verhaal ben er stil van

    Reply
  • Miranda april 30, 2020 at 9:29 am

    Lieve Melissa ben heel trots op jou dat wij een kijkje mogen zien xx

    Reply
  • Jaap april 30, 2020 at 2:32 pm

    Beste Melissa.
    Wat een aangrijpend verhaal.
    De aanleiding om jou site te bezoeken was de uitzending van Harten Actie van 29- 04-2020.
    Ik hoop voor jou dat er een wonder gaat gebeuren en dat je geneest.
    Ik blijf je volgen.
    Sterkte.

    Jaap

    Reply
  • Marja de Bruyn april 30, 2020 at 4:57 pm

    Beste Melissa.
    Wat prachtig kan jij schrijven. Grote complimenten.👍 Veel mensen zullen kracht uit jouw schrijven halen. Ik wens je heel veel kracht en moed toe. ❤

    Reply
  • Diana van Bommel mei 1, 2020 at 11:27 pm

    Tjee,meis
    Ik wens jou heel veel sterkte.en wat mooi dat je zo’n erfenis nalaat door te schrijven en te filmen voor de mensen die je lief hebben.
    Heel veel kusjes van iemand die jou bewonderd.xxxx

    Reply
  • M mei 2, 2020 at 11:39 am

    Sterkt Meissie
    Je bent een knapperd een mooi mens ❤️

    Reply
  • Bert mei 6, 2020 at 12:29 pm

    Hoi, ik ben bert ( 68 jaar en getrouw met gea al 45 jaar) en heb met gea hart in aktie terug gekeken en vind het heel bijzonder wat jij doet. We willen je een hart onder de riem steken en je wensen dat je het nog heel heel lang mag vol houden. Een klein vraagje, zijn jullie ook gelovig en zo niet mag ik dan af en toe voor je bidden? Melissa, wij zeggen in Drenthe ( kop der vuer) wij wonen trouwens in Hoogeveen. Groeten en tot later

    Reply

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

X